Egzoszkielet a schody — w górę i w dół to dwa różne zadania.

Schody są najczęstszym punktem, w którym kurczy się codzienna przestrzeń. Nie z powodu jednego stopnia, tylko dlatego, że blok bez windy albo wejście do przychodni zamienia się w decyzję, czy w ogóle wychodzić.

W górę: problem energii

Wchodzenie wymaga aktywnego zgięcia biodra przy każdym stopniu. Tryb Hiking dokłada w tej fazie momentu i poszerza zakres ruchu. W jedynym peer-reviewed pomiarze na schodach koszt energetyczny spadł o 12,9 procent (Chang i in. 2023, Applied Sciences 13:12609, 10 zdrowych mężczyzn, jedna sesja).

W dół: problem kontroli

Schodzenie odbywa się głównie siłą grawitacji. Mięsień pracuje wtedy hamująco i to jest faza, w której kolano dostaje największe uderzenie. W trybie Hiking urządzenie spowalnia nogę schodzącą, więc krok nie opada gwałtownie, tylko jest odkładany.

Schodzenie jest gorsze niż wchodzenie, bo schodzi się siłą grawitacji, nie mięśni.

Zasady praktyczne

• —Jeden stopień na krok. Dwa stopnie naraz urządzenie zgłasza jako błąd postawy.
• —Poręcz zostaje w użyciu. Egzoszkielet nie jest podporą i nie łapie przy potknięciu.
• —Hiking rozpoznaje kierunek terenu sam. Nie trzeba przełączać niczego między wejściem a zejściem.
• —Dobra para trybów na co dzień w mieście: Air i Hiking jako dwa ulubione, przełączane jednym przyciskiem w marszu.

Czego to nie załatwia

Osoba, która nie pokonuje schodów samodzielnie, nie zacznie ich pokonywać dzięki urządzeniu. Hiking zmniejsza koszt i porządkuje zejście u kogoś, kto po tych schodach chodzi — wolno, ostrożnie i z wysiłkiem.

WIM to przebadana platforma egzoszkieletów biodrowych — cztery publikacje peer-reviewed, w tym badanie z randomizacją i grupą kontrolną. WIM S to jej nowsza generacja. Wyniki dotyczą egzoszkieletów tej technologii. Pomiary wykonano bez urządzenia — to adaptacja treningowa, nie wsparcie sprzętowe w trakcie testu. Efekty utrzymują się po zdjęciu urządzenia, a nie w czasie jego noszenia.